Zostało nam 9 dni do magicznego terminu porodu, a ja juz siedze jak na szpilkach. Pierwsza moja córa pchała się na świat i zrobiła mi niespodzianke praktycznie na 3 tygodnie przed, więc myslałam,że i tym razem będzie podobnie..
Jednak i ciąża całkiem inna i panienka w środku charakterna.. sama wie lepiej i nie patrzy na to ,że mama juz by chiała byc po wszystkim:)

To niecierpliwe czekanie umilają mi wszyscy.. od pierworodnej począwszy na znajomych skończywszy.. wszyscy też juz sie niecierpliwią..
A najbardziej chyba nieteściowie, gdyż to ich pierwsza wnuczka..
O ile moge zrozumieć zajawkę nieteściowej.. wiadomo kobieta, a to jakies ciuszki w sklepach poogląda, skarpetunie rozczulą , wydzierga sweterek, kocyczek, wspomnienia wracają itp..
Ale nie spodziewałam się,że nieteść też to tak ogromnie przeżywa:) Wczoraj pojechaliśmy na niedzielny obiadek i tylko zdążyłam buty zdjąć , gdy nieteściu mnie woła, że coś mi pokaże:)
Podekscytowany zaczał mi pokazywać kolejne cudeńka stworzone przez nieteściową.. A usmiech miał od ucha do ucha.. ech, naprawde przemiłe.. Już widze jak ta mała będzie wykochana i rozpuszczona na maksa:)
Oczywiście nieteściowa znowu stworzyła małe dzieła sztuki. Tym razem piękny biały kocyk i sweterek a la płaszczyk (lub sukieneczka), oczywiście z czapeczkami do kompletu..